قالب وبلاگ

از دشتِ غروب، های و هو می آید 
شب، مضطرب و پریشْ مو می آید 
از مجلسِ ختمِ جان گدازِ خورشید 
مهتاب، پریده رنگ و رو می آید

چون باده نابِ عاشقی را نوشید 
یراهنِ سرخِ زخم، بر تن پوشید 
آن روز، به رغمِ تشنگی، لحظه وصل 
صد چشمه نور، از دو چشمش جوشید

نی گُل ندهد، عقل، تجاهل کرده 
از حیرت و شکِّ خود تغافل کرده 
این طُرفه خبر، مرا معما شده است 
در کرب وبلا چگونه نی، گُل کرده؟

تنها نه من، که بر لب جبریل نوحه‌هاست 
گویا عزای شاه شهیدان کربلاست 
حزین لاهیجی

در دشت عطش، لاله صفت سوخت حسین 
تا مشعل آزادگی افروخت حسین 
بر لوح فلق، تا به قیامت، نقش است 
درسی که زخون، به خلق آموخت حسین 
شهادت امام حسین (ع) تسلیت باد 

هفتاد و دو سینه سرخ هجرت کردند 
با سَروَرِ آفتاب بیعت کردند 
رفتند و به دریای ابد پیوستند 
چون رود، به اصلِ خویش رجعت کردند

همواره تجّسم قیام است حسین 
در سینه عاشقان، پیام است حسین 
در دفتر شعر ما، ردیف است هنوز 
دل چسب‌ترین شعر کلام است حسین 
شهادت امام حسین (ع) تسلیت باد 

الحق که به ما درس وفا داد حسین 
هر چیز که داشت بی ریا داد حسین 
یعنی که تأملی کنید ای یاران! 
آن هستی خود زکف چرا داد حسین؟ 
شهادت امام حسین (ع) تسلیت باد 

مه بارقه‌ای است در شبستان حسین 
شب، حادثه‌ای ز درد پنهان حسین 
هر صبح، ز دامن افق، خون آلود 
خورشید بر آید از گریبان حسین 
شهادت امام حسین (ع) تسلیت باد 

ما حلقه به گوش عشق روح افزاییم 
سرمست زشور جام عاشوراییم 
گشتیم چو قطره، محو در عشق حسین 
اکنون به طفیل عشق او دریاییم 
حلول مام محرم تسلیت باد 

زان فاجعه، دیده اشکبار است هنوز 
دروازۀ کوفه سوگوار است هنوز 
از سوز لبان تشنۀ عاشورا 
دریای فرات شرمسار است هنوز 
حلول مام محرم تسلیت باد 

یک قافله غم، ز کربلا آوردم 
صد شور و نوا، ز نینوا آوردم 
بر روشنی تیره دلان کوفه 
یک ماه، به روی نیزه‌ها آوردم 
حلول مام محرم تسلیت باد 

عالم، همه خاک کربلا بایدمان 
پیوسته به لب، خدا خدا بایدمان 
تا پاک شود، زمین ز ابنای یزید 
همواره حسین، مقتدا بایدمان 
حلول مام محرم تسلیت باد 

آتش چو گرفت در میان دریا 
هم رنگ کویر شد دهان دریا 
از سوز عطش به خویش می‌پیچیدند 
در بین دو نهر ماهیان دریا 
حلول مام محرم تسلیت باد